Поддержать нас
Беларусы на войне
  1. Консервы из кильки и не только. Опубликован список товаров, которые запретили ввозить из Латвии
  2. Самую дорогую виллу у Минского моря продали за 4,45 миллиона долларов. «Зеркало» узнало, кто ее приобрел
  3. «Белтелеком» повышает тарифы с 1 ноября
  4. «Что захотим, то и сделаем». История убийства минской журналистки Вероники Черкасовой, которое пытались повесить на ее 14-летнего сына
  5. Что будет с курсом доллара во второй половине октября: прогноз по валютам
  6. Три месяца вагнеровцы вывозят золото из ЦАР в Беларусь — WSJ
  7. «Зеркало» выяснило, кому принадлежала квартира, которую родители тройни получили «от Лукашенко»
  8. Украина бьет по России, а последствия может ощутить Беларусь. Экономист назвал главные риски
  9. В Польше за отмывание денег задержана беларуска и восемь украинцев
  10. Z‑блогерке, которая часто выступала в беларусских госСМИ, дали срок за «призывы к экстремизму»
  11. «Санитарка со слезами на глазах резала кремовое платье». Россиянка рассказала, как в день свадьбы попала в лобовое ДТП на трассе под Минском
  12. «Я в дружбу не верю теперь». Поговорили с Никитой Золотаревым, который провел всю юность в тюрьме, о мести и упущенном времени
  13. За блогером Андреем Дуниковски, который в YouTube рассказал о работе в онлайн-казино, приходил ГУБОПиК с ОМОНом
  14. «Бюро»: Как семья Лукашенко прибрала к рукам долю в беларусском Wildberries


Майскім вечарам, шпацыруючы на бераг ракі на Петрыкаўшчыне, супрацоўніца «Петрыкаўскіх навін» звярнула ўвагу на дрэва, ад якога ішоў тонкі, прыемны водар. Ён вылучаўся з разнастайнага шэрагу пахаў квітнеючых у гэты перыяд садоў. Незвычайным ва ўсіх сэнсах дрэвам аказалася экзатычная паўлоўнія, або адамава дрэва. А вырасціў яго на сваім падворку жыхар райцэнтра — Генадзь Труханаў, чалавек з вялікай колькасцю неверагодных ідэй і фермер са стажам. Районка пагутарыла з ім.

Цветущая павловния (адамово дерево). Изображение носит иллюстративный характер. Фото: dachadecor.ru
Цветущая павловния (адамово дерево). Изображение носит иллюстративный характер. Фото: dachadecor.ru

Першае знаёмства Генадзя Сямёнавіча Труханава з паўлоўніяй адбылося амаль пяць гадоў таму. Менавіта тады ён набыў каля тысячы зярнятак насення, з якіх, на жаль, удалося вырасціць толькі 15 саджанцаў — не хапіла на той час мужчыне ведаў і вопыту. Аднак ужо на наступны год ён быў шчодра ўзнагароджаны за настойлівасць і стараннасць. І сёння, дачакаўшыся першай квецені экзатычнай для Петрыкаўшчыны паўлоўніі, мужчына ўпэўнены: у дрэва — вялікая будучыня.

На просьбу акрэсліць пяць аргументаў на карысць вырошчвання менавіта гэтага дрэва, Генадзь Сямёнавіч адзначыў намнога болей.

— Па-першае, паўлоўнія адназначна ўпрыгожыць ваш сад, гарадскую вуліцу, дзіцячую пляцоўку. Экзатычны выгляд дрэва, лісце памерам з вушы слана і вялікія кветкі з мяккім водарам падораць безліч прыемных эмоцый. Па-другое, калі вы жадаеце хутка атрымаць цень у двары з невялікай колькасцю дрэў, то паўлоўнія — гэта менавіта тое, што вам трэба. Дрэва славіцца тым, што яно з’яўляецца самым хуткарослым на планеце. Яно можа лёгка дасягнуць вышыні ў 5 метраў усяго за два гады, у той час як елка за гэты час вырастае на 1,5 метра.

Житель Петрикова Геннадий Труханов, 2024 год. Фото: "Петрыкаўскія навіны"
Житель Петрикова Геннадий Труханов, 2024 год. Фото: «Петрыкаўскія навіны»

— Паўлоўнія высаджваецца часам для ўмацавання глебы. Ні адно іншае дрэва не фіксуе глебу так, як яна. Распаўсюджваючыся вертыкальна, лёгка стабілізуе глебу на схілавых участках. Да таго ж, яно ўлоўлівае вуглякіслы газ, пыл і шум амаль у 4 разы больш, чым звычайнае дрэва, і вылучае ў 4 разы больш кіслароду, — з захапленнем распавёў суразмоўца.

Ён таксама пазначае, што дрэва паўлоўніі расце на менш урадлівых глебах і мае патрэбу толькі ў вадзе. І гэта яшчэ не ўсё.

— Увосень лісце ападае на зямлю, высыхае і, валодаючы багатым утрыманнем пажыўных рэчываў, падкормлівае глебу, аднаўляючы звычайную структуру, робячы яе ўрадлівай і для іншых відаў кветак, раслін, агародніны. А яшчэ паўлоўнія здольна абараніць людзей ад камароў і насякомых. Дрэва славіцца сваім супрацьмаскітным дзеяннем, — кажа жыхар Петрыкаўшчыны. — З-за нізкай вагі драўніны паўлоўнія лічыцца «алюмініем» сярод драўняных відаў і з’яўляецца каштоўным матэрыялам для вырабу мэблі, музычных інструментаў, лодак, у авіяцыйным будаўніцтве і многіх іншых галінах. На працягу тысячагоддзяў яна выкарыстоўвалася для лячэння розных захворванняў у традыцыйнай кітайскай і японскай медыцыне. Парады і рэцэпты раздаваць не буду, аднак ведайце: у дрэва паўлоўніі сапраўды ёсць патэнцыял для медыцынскага выкарыстання.

Павловния (или адамово дерево), которую выращивает житель Петрикова Геннадий Труханов. Фото: "Петрыкаўскія навіны"
Павловния (или адамово дерево), которую выращивает житель Петрикова Геннадий Труханов. Фото: «Петрыкаўскія навіны»

Мае Труханаў станоўчы вопыт распаўсюджання сваіх дрэў сярод арганізацый райцэнтра, Жыткавіч, Акцябрскага, Нароўлі, Мазыра, Лельчыц. Так, некалькі гадоў таму каля 500 дрэў набыў Петрыкаўскі лясгас. Упрыгожвае паўлоўнія і прыватныя сядзібы землякоў.

— Незалежна ад таго, прадаю ці прэзентую знаёмым свае саджанцы, яшчэ пэўны час я наведваюся і прыглядаю за імі: як прыжыліся на новым месцы. Часам хаджу па гораду і ўяўляю, як тое ці іншае месца магла б упрыгожыць алея з экзатычных дрэў. Мая запаветная мара — адкрыць у горадзе аранжарэю. Думак і ідэй шмат, ёсць і магчымасці, аднак добра было б мець падтрымку і зацікаўленасць з боку адказных службаў. Вельмі хочацца, каб маё захапленне знайшло аднадумцаў і сярод землякоў.

— Увогуле, захапленне — тое, што робіць жыццё чалавека напоўненым сэнсам у любым узросце і пры любых жыццёвых абставінах. Калі ты працуеш, запатрабаваны грамадствам як спецыяліст — пра гэта зусім не думаеш: тваё жыццё напоўнена штодзённымі службовымі клопатамі і прафесійнымі стасункамі. А вось з выхадам на заслужаны адпачынак вялікая колькасць вольнага часу для многіх становіцца выпрабаваннем на псіхалагічную трываласць. Таму, каб пазбегнуць дэпрэсіі, загадзя рыхтуйцеся да пенсіі: прыслухайцеся да свайго ўнутранага свету, знайдзіце сабе занятак па душы і, што немалаважна, аднадумцаў, — дадаў у завяршэнне размовы Генадзь Сямёнавіч.